انواع استراتژی نت و اینکه هرکدام کجا به کار میآید.
برنامهریزیشده، پیشگیرانه، اصلاحی، پیشبینانه، مبتنی بر قابلیت اطمینان، اضطراری — اینها محصولات رقیب هم نیستند. سطحاند، و یک کارخانهی جدی چند تای آنها را همزمان روی تجهیزات مختلف اجرا میکند.
انواع اصلی
نت برنامهریزیشده — Planned
هر کاری که از پیش زمانبندی شده باشد، نه کاری که خرابی آن را شروع کند. چتری که بقیه زیرش مینشینند.
نت پیشگیرانه — PM
فعالیتهایی برای جلوگیری از وقوع خرابی: بازرسی، بازدید، سرویس، آچارکشی، بالانس کردن، روانکاری و تعویض قطعات.
نت اصلاحی — CM
کاری که سراغ علت ریشهای میرود تا همان خرابی تکرار نشود، و بعد به کل خانوادهی آن تجهیز تعمیم داده میشود.
نت پیشبینانه — PdM
مبتنی بر پایش وضعیت: آنالیز روغن، ترموگرافی، ارتعاشسنجی، صداسنجی، ضخامتسنجی و تحلیل جریان الکتریکی ماشین.
نت مبتنی بر قابلیت اطمینان — RCM
انتخاب استراتژی برای هر دارایی بر اساس حالات خرابی و پیامدهای آن، بهجای یک بازهی یکسان برای همه.
نت اضطراری — EM
کار پس از توقف دستگاه. همهی سازمانهای صنعتی از وقوعش جلوگیری میکنند، چون یعنی تولید ایستاده است.
نت اصلاحی دقیقاً شامل چه اقداماتی است
وقتی تجهیزی خراب میشود سه کار جدا باید انجام شود. اول، اقدامات محدودکننده: جلوگیری از تسری خرابی به دیگر تجهیزات یا قطعات. این میتواند به سادگی خاموش کردن دستگاه باشد یا به پیچیدگی تنظیم خوراک ورودی و خروجی و آمادهسازی شیرها در یک واحد پتروشیمی.
دوم، اصلاح: قطعات معیوب تعویض، دستگاه تعمیر و ایرادات رفع میشود تا تجهیز به حالت آمادهبهکاری قبلی برگردد و تحویل تولید شود. این همان چیزی است که بیشتر افراد از «تعمیر» میفهمند.
سوم — و همان که بیشتر از همه جا میماند — تجزیه و تحلیل علل ریشهای خرابی (RCFA). چرا این اتفاق افتاد؟ خروجی این تحلیل «اقدام اصلاحی» است، و اقدام اصلاحی تنها وقتی این نام را میارزد که باعث شود خرابی دیگر تکرار نشود و روی کل خانوادهی گروه تجهیزات سازمان تعمیم داده شود، نه فقط همان یک دستگاه.
نگهداری و تعمیرات بهرهور فراگیر (TPM)
TPM سیستم مدیریت نگهداشت ژاپنی است که در ویرایش جدید بر هشت رکن اصلی بنا شده: نظام آراستگی ۵S، نت برنامهریزیشده، نت اپراتوری (AM)، کایزن، آموزش، کیفیت، ایمنی و محیط زیست، و TPM اداری.
عمدهی مباحث آن روی کنترل و حذف اتلافات است و معیار اصلی سنجش آن شاخص اثربخشی کلی تجهیزات (OEE) است. اگر برای کارخانهای با واحد نت بالغ دنبال یک جهتگیری هستید، معمولاً همین است.
انتخاب استراتژی برای کارخانهی شما
یک سطح را به همه چیز تعمیم ندهید
پرتکرارترین اشتباه سازمانهای بزرگ، طرحریزی استراتژی همسطح برای کل تجهیزات است. دارایی بحرانی و دارایی کماهمیت رفتار متفاوتی لازم دارند.
از مدل کسبوکار شروع کنید
نیروگاه بر اساس زمان آمادهبهکاری پول میگیرد. زیر ۹۵ درصد نهتنها درآمد از دست میرود، جریمه هم میشود — پس استراتژیاش زمانمحور است.
از مدل کسبوکار شروع کنید
قطعهسازی با سفارشهای از پیش مشخص، بر سر هزینهی تولید رقابت میکند؛ پس استراتژی نتش هزینهمحور است. همان ماژولها، شاخصهای متفاوت.
مطمئن نیستید کدام استراتژی به تجهیزات شما میخورد؟
صنعت و تجهیزات بحرانیتان را بگویید تا صادقانه دربارهاش حرف بزنیم.
hello@servisa.ir